Skłonność do ryzyka jako wskaźnik jakości biologicznej - Studenski, Ryszard (Chowanna, 2005)
Występuje wiele rożnych przyczyn podejmowania ryzyka. Zazwyczaj są nimi chęć zaoszczędzenia czasu, zmniejszenia wysiłku lub zwiększenia osiąganych korzyści. Ludzie ryzykują również w następstwie motywacji wzbudzonej odczuwaną potrzebą stymulacji i nowości, względnie w sytuacji dążenia do realizacji celów transgresyjnych. Istnieją również dowody pozwalające sądzić, że źródłem motywacji do zachowań ryzykownych jest facylitujący wpływ grupy. Hazardziści np. zawierają bardziej ryzykowne zakłady w obecności innych niż samotnie. W zbiorowych decyzjach podejmowane jest większe ryzyko niż w indywidualnych. Ryzykowanie jest również zachowaniem autoprezentacyjnym, motywowanym chęcią utrzymania lub poprawienia wizerunku społecznego. U wielu mężczyzn motywacja do podejmowania ryzyka ujawnia się w obecności kobiet. Mężczyźni często „angażują się w niebezpieczne przedsięwzięcia dlatego, że mogą dzięki temu domagać się specjalnych względów”. Tendencja ta występuje również u wielu gatunków zwierząt. Samce szympansów sprawniej polują, jeśli w pobliżu znajduje się aktywna seksualnie samica. Niebezpieczne wyczyny podejmowane są często przez męskie osobniki w celu zwiększenia szansy uczestnictwa w reprodukcji. „W ogromnej większości gatunków to samice decydują o wyborze partnerów i one są odpowiedzialne za dobór płciowy”. Często też w doborze partnerów wykazują niezwykły pociąg do męskich osobników podejmujących ryzykowne popisy w celu zaimponowania otoczeniu.