Wzorce osobowe w procesie kształtowania tożsamości narodowej i wartości humanistycznych - Wesołowska, E. Anna (Chowanna, 2005)
Proces kształtowania człowieka - jeden z przejawów jego istnienia, przemian i rozwoju - jest zjawiskiem złożonym, trudnym do definiowania właśnie ze względu na jego złożoność, interdyscyplinarność, ścisły związek z życiem grup ludzkich, ich różnorakimi uwarunkowaniami, następującymi w toku rozwoju cywilizacyjnego. Ściśle wiąże się z organizacją życia zbiorowego i jego społecznymi organizmami - rodziną, rodem, państwem, układami międzypaństwowymi i towarzyszącymi im poszukiwaniami związanymi głównie z religią i nauką, w celu uzyskania odpowiedzi na odwiecznie stawiane pytania: kim jesteśmy?, gdzie jesteśmy?, czym jest nasz świat?, jaki jest nasz świat?, jak i po co żyć? i wiele innych. Poszukiwania te stawały się fundamentem dla procesu kształtowania człowieka. Nasza współczesność - przełom dwu tysiącleci - kontynuuje ten odwieczny proces poszukiwań odpowiedzi na przytoczone pytania, formułując je, upowszechniając, systematyzując, czyniąc celami procesu kształtowania człowieka, procesu edukacyjnego. We współczesnych naukach społecznych przywiązuje się wielkie znaczenie do odpowiedzi na te pytania, nazywając je „bliskimi i dalekimi celami edukacji”, których istotą są humanistyczne wartości, stanowiące wynik refleksji i doświadczeń wielu generacji wybitnych jednostek - uczonych, działaczy, postaci znaczących w rozwoju ludzkości.