Inteligencja emocjonalna jako kluczowa kompetencja współczesnego nauczyciela - Przybylska, Irena (Chowanna, 2006)
Szybkość i wielość zmian kulturowych, społecznych i - w efekcie – oświatowych stawiają przed nauczycielem wiele nowych zadań. Efektywność wprowadzania reform oświatowych w głównej mierze zależy od pedagogów. Opracowano wiele koncepcji i wizji zawodu pedagoga w XXI wieku, jednak główna myśl jest wspólna: praca nauczyciela wymaga twórczości, otwartości i komunikacji, aby sprostać rosnącym oczekiwaniom społecznym i wyzwaniom współczesnego postindustrialnego świata. Nigdy w długiej historii tego zawodu nie oczekiwano tak wiele od pedagogów. Zmusza to do zmian w standardach przygotowania do pracy: od nauczyciela oczekuje się nie tyle kwalifikacji, ile kompetencji i refleksyjnego działania. Pytanie o to, jak kształcić pedagogów, nabiera nowego, wielowymiarowego znaczenia. Pluralizm w kształceniu jest zgodny z holistycznym spostrzeganiem zdolności człowieka i odpowiada na zapotrzebowania edukacyjne społeczeństwa postmodernistycznego. Zainspirowana koncepcją inteligencji emocjonalną, poszukuję znaczenia mądrego zarządzania emocjami w byciu pedagogiem. W kolejnych częściach artykułu przedstawiam zarys implikacji tego pojęcia, a dokładniej zdolności i kompetencji wynikających z korzystania ze swoich emocji, dla teorii i praktyki zawodu pedagoga.