Dokształcanie nauczycieli do realizacji integracji w edukacji - Szadzińska, Ewa (Chowanna, 2006)
Artykuł zajmuje się problemem integracji - będącej wyzwaniem dla współczesnej edukacji - w praktyce szkolnej jest uznawana za pożądaną cechę jakości kształcenia. Wyniki badań potwierdzają wartość scalania treści kształcenia dla rozwiązywania problemów przez uczniów, zwiększania operatywności ich wiedzy, aktywności twórczej i samodzielności poznawczej oraz zrozumienia otaczającej rzeczywistości. Te pozytywne wyniki integracji w kształceniu zależą od przekonania nauczyciela o zasadności jej realizacji. Postawa nauczyciela wobec integracji jest zatem podstawowym warunkiem jej urzeczywistnienia. Przeprowadzone przez J. Kossewską badania wyznaczników prointegracyjnych postaw nauczycieli wobec uczestnictwa osób niepełnosprawnych w kształceniu masowym doprowadziły do ustalenia dwóch zasadniczych czynników: miejsce aktywności zawodowej nauczyciela oraz ukierunkowanie kształcenia, w którym uczestniczył nauczyciel. Wybór miejsca pracy przez nauczyciela jest wskaźnikiem natężenia prointegracyjnej postawy. Nauczyciele pracujący z uczniami niepełnosprawnymi, kontaktujący się z ich rodzicami, przejawiają bardziej pozytywne postawy niż nauczyciele tylko realizujący zajęcia z dziećmi. Pedagodzy pracujący w szkołach masowych jedynie deklarują pozytywne postawy, a nauczający licealistów przejawiają nieprzychylne postawy wobec integracji niepełnosprawnych. Drugim wyznacznikiem postawy jest zdobyta wiedza specjalistyczna. Osoby, które mają taką wiedzę, dostrzegają więcej korzyści edukacji zintegrowanej oraz „identyfikują mniej jej niekorzystnych aspektów”. Brak wiedzy z tego zakresu hamuje ukształtowanie postaw i uniemożliwia podjęcie działania.