Typ lateralizacji — szansa czy bariera w rozwoju poziomu postawy twórczej człowieka? - Krzywoń, Danuta (Chowanna, 2002)
Rozwój dyscyplin naukowych zajmujących się rozwojem i funkcjonowaniem człowieka przybiera w świadomości i praktyce społecznej wiele zróżnicowanych form. Jedne z nich łączą się z sukcesami w ratowaniu życia i utrzymywaniu dobrej kondycji organizmu, inne — z jakością życia psychicznego i społecznego. W codziennej prasie niemal stale obecne są informacje o odkryciach dokonywanych w trakcie badań genetycznych uwarunkowań funkcji psychicznych oraz roli mózgu w funkcjonowaniu człowieka. Mozg zdumiewa nie tylko swoją wagą w stosunku do reszty ciała, wielkością powierzchni kory, zdolnością do kompensowania uszkodzeń czy pojemnością informacyjną. Wyjątkowość mózgu ludzkiego wynika z funkcjonalnego zróżnicowania półkul, ich specjalizacji w odbiorze i przetwarzaniu informacji odmiennego typu. Umysł — niepojęty, niezgłębiony generator rzeczywistości, kultury, historii i wszelkich ludzkich możliwości — w dalszym ciągu nie przestaje intrygować i zadziwiać ludzkość usiłującą zrozumieć siebie i swoją aktywność. To, jacy jesteśmy, jak się zachowujemy, jak myślimy i czujemy, zależy od mózgu. Uczenie się, myślenie, twórczość i inteligencja to procesy, które przebiegają właśnie w mózgu. Współcześni badacze układu nerwowego wierzą, że mozg rozwija się zarówno pod wpływem odżywiania, jak i stymulacji środowiskowej. Zachęca to psychologów wychowania do zbadania tych możliwości u ludzi. nauczanie stymulujące w dobrze wybranym momencie wpływa na rozwój mózgu, a wraz z tym na funkcje psychiczne, które wykraczają poza zachowania mierzone powszechnie używanymi testami uczenia się.