Edukacja dorosłych w ponowoczesnym świecie - Kargul, Józef (Chowanna, 2003)
Artykuł zajmuje się problematyką andragogiki współczesnego świata – wyzwań stojących przed edukatorami dorosłych oraz ich podopiecznych, którzy po zakończonej edukacji muszą odnaleźć się w nowoczesnym świecie. Studiując andragogiczne rozprawy dotyczące edukacji dorosłych, raporty oświatowe rysujące przed nauczycielem dorosłych „nowe” zadania, kreowane przez pedagogów sylwetki nauczyciela przyszłości, nie można oprzeć się refleksji, że większość autorów preferuje technologiczny model pracy dydaktycznej z uczącymi się dorosłymi, szczegółowo opisany przez M. Malewskiego. Zasadniczym zadaniem nauczyciela dorosłych wedle tego modelu jest „≫wlewanie przez lejek≪ gotowej, niesproblematyzowanej wiedzy do pustych krypt umysłów słuchaczy oraz odzwierciedlenie w ich świadomości obrazu świata, w którym przyszło (przyjdzie) im żyć i pracować. Obraz ten jest prezentowany jako system naturalnie istniejących instytucji społecznych, norm moralnych oraz procedur postępowania i najlepszych, bo uświęconych tradycją praktyk społecznych. Poznając obiektywne i niezmienne prawa rządzące jego funkcjonowaniem, jednostka zdobywa lub podwyższa posiadane kompetencje społeczne”. Tak zarysowana wizja edukacji w centrum uwagi stawia nauczyciela dorosłych, który wypełnia społeczną misję, składająca się z rozlicznych zadań i z góry określonych funkcji, spośród których andragodzy najczęściej wymieniają: dydaktyczną, wychowawczą innowacyjną, środowiskową, badawczą, opiekuńczą, socjalizacyjną.