Dwa wymiary bezradności społecznej jako wskaźniki (utraty) jakości życia osób z lekkim upośledzeniem umysłowym - Gajdzica, Zenon (Chowanna, 2008)
Celem artykułu jest przedstawienie sytuacji grupy społecznej osób z lekkim upośledzeniem umysłowym. Zjawisko bezradności społecznej, rozpatrywane w dwóch wymiarach, jest narzędziem analizy tej sytuacji. Pierwszy wymiar jest zawarty w paradygmacie postrzegania obiektywnego (pomiar i opis), drugi wprowadza wymiar subiektywny i mieści się w paradygmacie postrzegania subiektywnego, wyrażanego w odczuciach badanych.