Dwuwymiarowa koncepcja szczęścia (hedonizm i eudajmonia) oraz jej osobowościowe korelaty w perspektywie psychologicznych badań narracyjnych - Lalak, Dominik (Chowanna, 2019)
Wzrost zamożności materialnej w naszej kulturze sprawia, że konieczne staje się poszukiwanie innych sposobów mierzenia jakości życia. Staje się to szczególnie istotne w obliczu problemów zagrażających zdrowiu psychicznemu i samej kondycji ludzkiej, takich jak liczba popełnianych samobójstw, uzależnienia, depresja i przewlekłe choroby cywilizacyjne. W obliczu tych zjawisk i procesów prowadzi to do badania czynników, które mogą wpływać na postrzeganie i doświadczanie szczęścia. Artykuł przedstawia badania mające na celu empiryczną weryfikację dwóch modeli szczęścia – hedonizmu i eudajmonizmu. Hedonizm, rozumiany jako poszukiwanie szczęścia w intensywnych doznaniach zmysłowych, jest utożsamiany z przyjemnością, podczas gdy eudajmonizm oznacza poszukiwanie przyjemności poprzez rozwój moralny i życie oparte na wartościach. Główne zadanie postawione przed osobami uczestniczącymi w badaniu polegało na ocenie szczęścia bohaterów każdej z ośmiu narracji składających się na autorskie narzędzie, jakim jest Kwestionariusz Schematów Narracyjnych (KSN). Ponadto poszukiwano związków między wynikami KSN a cechami osobowości Wielkiej Piątki (NEO-FFI) oraz Kwestionariuszem Samookreślenia. Opracowano empiryczne wskaźniki hedonizmu i eudajmonizmu, które okazały się znacznie różnić od założeń modelu teoretycznego. Uzyskane wyniki wskazują między innymi, że poziom szczęścia jest niski u osób charakteryzujących się wysokimi wynikami na skali neurotyzmu, a osoby uzyskujące wysokie wyniki na skali ekstrawersji oceniają swoją satysfakcję z życia jako wysoką.