Ulica, uliczka. Przestrzeń publiczna środowiska lokalnego jako społeczne i wychowawcze miejsce znaczące - Żywczok, Alicja (Chowanna, 2019)
Ulica należy do charakterystycznych form miejskiej przestrzeni publicznej i jako taka powinna być badana nie tylko przez przedstawicieli socjologii, filozofii, etnografii czy architektury, ale także przez pedagogów (wśród pojęć używanych zarówno przez teoretyków, jak i praktyków wychowania są szczególnie: „dzieci ulicy”, „pedagog ulicy” i „pedagogika ulicy”). Oprócz wyników analizy hermeneutycznej interdyscyplinarnych tekstów naukowych, autorka przedstawia również niektóre wyniki aktualnych badań empirycznych, które profiluje zgodnie z następującymi aspektami: funkcją ulic i ich nazw, znaczeniem i zakresem terminu „ulica” oraz pokrewnych pojęć, synonimów, a także znaczeniem, jakie młodzi dorośli – studenci pedagogiki na Uniwersytecie Śląskim – przypisują ulicom. W swoich badaniach autorka wykorzystała metodę indywidualnych przypadków oraz dwie techniki: analizę osobistych próbek pisarskich (narzędzie: eseje) oraz prowokowanie rozmowy (narzędzie: pytania/instrukcje do rozmowy). W badaniu przeprowadzonym w 2018 roku wzięło udział 50 studentów, z których większość miała miłe wspomnienia związane z ulicami, które kojarzyły się z ich dzieciństwem i młodością. Większość respondentów stwierdziła, że ulice z ich dzieciństwa miały dla nich emocjonalne znaczenie i że odegrały znaczącą rolę w ich indywidualnym/społecznym rozwoju, kształtując ich charakter, osobowość, zaradność, kreatywność, zmysł orientacji i umiejętność współpracy z innymi.