Polityczność, tożsamość i humanistyczna produkcja znaczeń - Szkudlarek, Tomasz (Chowanna, 2017)
W niniejszym eseju zamierzam zidentyfikować niebezpieczeństwa związane z językiem nauk humanistycznych zaangażowanych w konstruowanie tożsamości politycznych. Skupiam się tutaj na pojęciach „społeczeństwa” i „narodu”. Moje podejście opiera się na dialektyce tożsamości Hegla, jej postkolonialnej krytyce oraz koncepcji retorycznej konstrukcji społeczeństwa Ernesta Laclaua, zgodnie z którą pustka semantyczna jest warunkiem stosowania określonych pojęć w procesie budowania tożsamości zbiorowej. Zaangażowanie języka nauk humanistycznych w takie konstrukcje oznacza, że zwolennicy takich kategorii w dyskursie publicznym powinni przyjąć odpowiedzialność etyczną za ich stosowanie w tworzeniu całości społecznych oraz za wykluczenia i przemoc wynikające z takiego użycia proponowanych znaczników. W tym kontekście możliwość moralnej oceny potencjalnych wykluczeń związanych z pojęciami „społeczeństwa” i „narodu” jest sprawdzana na przykładach zaczerpniętych z obecnego dyskursu politycznego w Polsce.