Integracja społeczna w lustrze edukacji ustawicznej, czyli gra w „najsłabsze ogniwo" - Przybylska, Ewa (Chowanna, 2005)
„Demokracja i oświata ludu” to dwie nierozłączne wartości, które – postulowane w różnorodnych kontekstach polityczno-społecznych, z różnym nasileniem i kolorytem - dały początek nowoczesnej edukacji dorosłych w Europie. We współczesnych dążeniach do wzmocnienia i doskonalenia demokracji jako jedynej pożądanej formy życia politycznego i społecznego na kontynencie europejskim „oświata ludu” - obecnie zastąpiona w różnych językach nowoczesnymi terminami: „edukacja dorosłych”, „edukacja ustawiczna”, „edukacja całożyciowa”, „edukacja towarzysząca człowiekowi przez całe życie” – nadal jest ideologicznie ważna. Dziś, bardziej niż kiedykolwiek w przeszłości, postrzegana jest jako instrument lub wręcz strategia zapewniająca równowagę społeczną. A mimo to wszyscy już w międzyczasie wiemy: edukacji ustawicznej, spełniającej najwyższe kryteria jakościowe nie można mieć za darmo. Kto płaci - ten wymaga. Kto nie płaci - niech zostanie w domu..., jeśli dom ma.