Od redaktora - Łuszczuk, Władysława (Chowanna, 2002)
Autorka artykułu we wstępnym artykule do bieżącego numeru „Chowanny” wprowadza czytelników w tematykę krytyki polskiego systemu edukacji, któremu zarzuca się nieprzystosowanie do społeczno-ekonomicznej rzeczywistości, w jakiej funkcjonuje. Powszechnie uważa się, iż należy przede wszystkim odejść od sformalizowanego sposobu nauczania, faktografii, na rzecz rozwijania kreatywności uczniów, ich zainteresowań i poprawnej komunikacji z otoczeniem. Wiedza jest zbyt obszerna i za szybko się rozwija, żeby nawet najzdolniejszy uczeń mógł otrzymać gotowe rozwiązanie wszystkich problemów. Dobrym uczniem zatem nie jest ten, który zapamięta najwięcej rozwiązań problemów, ale ten, który umie samodzielnie je rozwiązywać. Nauczyciel zaś winien zachęcać uczniów do samodzielnego myślenia, do poszukiwań i refleksji. Zmiana filozofii kształcenia z adaptacyjnej na kreatywną pociąga za sobą konieczność przyswojenia przez nauczycieli choćby podstawowej wiedzy na temat twórczości i rozwijania myślenia twórczego oraz uzdolnień twórczych.