Spostrzeganie siebie i partnera a jakość małżeństwa osób z zaburzeniami lękowymi - Piasecka, Małgoirzata (Chowanna, 2004)
Artykuł przedstawia wyniki oraz sposób przeprowadzenie badań, gdzie zwrócono uwagę na wzajemną wiedzę osób z zaburzeniami lękowymi, czyli o sobie oraz o partnerze - współmałżonku. Dokładniej - postanowiono zbadać, w jakim stopniu spostrzeżenia dotyczące własnej osoby oraz osoby partnera dają zbieżny obraz każdej z osób w diadzie, czyli na ile to, co każdy z partnerów mówi o sobie, jest zgodne z tym, jak jest spostrzegany przez współmałżonka. Przyjęto, że neurotyczne mechanizmy obronne osobowości będą zaburzały adekwatne spostrzeganie siebie i utrudniały prawidłową percepcję cech partnera. Będą także istotnie wpływały na sposób autoprezentacji, utrudniając autentyczne poznawanie się. Przyjęto również, że niespójny obraz siebie i partnera będzie utrudniał wzajemne relacje, powodując nawet stopniowe izolowanie się partnerów od siebie i znacznie obniżając jakość ich małżeństwa. Będzie to wtórnie ograniczać możliwość adekwatnego postrzegania i poznawania się partnerów. Za szczególnie istotne dla funkcjonowania małżeństwa obszary wiedzy o sobie nawzajem uznano: sferę uczuciowo-emocjonalną, zadaniową, erotyczno-seksualną oraz sferę wartości. Odnośnie tych obszarów każdy z partnerów wypowiadał się, charakteryzując osobno siebie i osobno współmałżonka. Za wyznaczniki jakości małżeństwa przyjęto, za G.B. Spamerem i L.A. Lewisem, zgodność małżonków, satysfakcję ze związku, wzajemną ekspresję emocjonalną oraz spójność małżeństwa.