Kulturowe czynniki efektywności gospodarczej i innowacyjności. Kultura, efektywność a innowacyjność - Grabowski, Damian (Chowanna, 2010)
Artykuł przedstawia relacje między kulturą, wzrostem gospodarczym i innowacjami. Niektóre wartości, normy i postawy są związane ze wzrostem gospodarczym, podczas gdy inne są związane z jego brakiem. Artykuł przedstawia wartości i normy, które można uznać za kulturowe czynniki wzrostu gospodarczego. Kulturowe czynniki związane z przewidywalnością, takie jak efektywne zarządzanie czasem i zaufanie do systemu społecznego, sprzyjały uprzemysłowieniu. Wzrost gospodarczy jest związany z następującymi elementami kultury: religią chwalącą ludzi gromadzących bogactwo (religia faryzejska), wiarą w jednostkę i wolność działania, rygoryzmem (normy są ściśle narzucane) oraz wiarą, że bogactwo jest czymś, co jeszcze nie istnieje. Inne wartości, takie jak akceptacja konkurencji, oszczędzanie pieniędzy i etyka pracy, są również bardzo ważne. Niektóre wartości są ważne dla dyscypliny i produkcji (pracy) i są składnikami surowych, biurokratycznych kultur o niskiej ekwiwalentności. Z drugiej strony, inne wartości (niezależność, wolność działania) są ważne dla kreatywności, która wydaje się być kluczowa podczas planowania produkcji. Wartości te są składnikami elastycznych kultur. Twórczość jest cechą elastycznych kultur o wysokiej ekwiwalentności. Czynniki innowacji występują zarówno w kulturach rygorystycznych, jak i elastycznych. Organizacja łącząca obie kultury jest metaelastyczna i nie akceptuje ani nadmiernej elastyczności (chaosu), ani nadmiernej sztywności (nadmiernej biurokracji).