Wyniki wyszukiwania

Czasopismo: Chowanna

Narodowa strategia spójności a profilaktyka wykluczenia społecznego ludzi starych

Elżbieta Trafiałek

Data publikacji: 30-12-2009 | Abstrakt | s. 187-202

Artykuł przedstawia zagrożenia związane z wykluczeniem społecznym osób starszych. Określa skalę i skutki tego zjawiska w Polsce i Europie na podstawie aktualnych oraz prognozowanych danych demograficznych. Omówione zostały pojęcia wykluczenia i spójności społecznej oraz potencjalne obszary dyskryminacji i marginalizacji osób starszych. Podkreślono rosnące znaczenie integracji i spójności społecznej jako fundamentów promocji kapitału ludzkiego oraz przeciwdziałania wykluczeniu. W celu wypracowania skoordynowanych działań zapobiegających temu zjawisku przeanalizowano wytyczne Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki zawarte w Narodowej Strategii Spójności 2007–2013.

2009-12-30



Czasopismo: Chowanna

Wizerunek starości i osób starszych w oczach dorosłej młodzieży – komunikat z badań

Kinga Kowalewska

Data publikacji: 30-06-2018 | Abstrakt | s. 275-302

Średnia długość życia w krajach rozwiniętych stale rośnie. W rezultacie rośnie także liczba osób starszych, co prowadzi do zmian społecznych i kulturowych. Przedmiotem przedstawione w artykule badania ilościowego i jakościowego, opartego na kwestionariuszu, jest obraz starości i osób starszych w oczach młodych dorosłych. Celem pracy jest ustalenie granic, natury i istoty starości z perspektywy ludzi młodych. Wyniki badań prowadzą do ciekawych wniosków: obraz starości jest negatywny, podczas gdy obraz osób starszych jest pozytywny. To spostrzeżenie może okazać się owocnym źródłem inspiracji dla lokalnych inicjatyw, a także twórców przekazów medialnych, którzy są odpowiedzialni za kształtowanie wizerunku starości, zwłaszcza wśród młodych ludzi.

2018-06-30



Czasopismo: Chowanna

Udział ludzi starszych w edukacji nieformalnej

Renata Konieczna-Woźniak

Data publikacji: 30-12-2009 | Abstrakt | s. 127-141

Współczesne życie prowokuje dorosłego człowieka do nieustannego uczenia się. Najbardziej odpowiadające specyfice dorosłych jest kształcenie nieformalne, naturalne lub pozaformalne. Nie oznacza to jednak, że dorosły obywatel nie może uczestniczyć w systemie formalnym — przeciwnie, obecnie dostęp do takiego systemu jest bardzo szeroki. Obywatele w wieku senioralnym, którzy zazwyczaj nie są już aktywni zawodowo, znajdują się dziś w podobnej sytuacji życiowej. Codzienne wyzwania zmuszają ich do ciągłego uczenia się. Problematyka edukacji seniorów może być analizowana również z innej perspektywy — w której osoby starsze stają się nieformalnymi nauczycielami dla innych. Pojawia się pytanie, czy współcześnie seniorzy mogą jeszcze pełnić taką rolę? I czy odsunięcie osób starszych od dotychczasowej roli w komunikacji międzypokoleniowej oraz kierowanie ich wyłącznie ku więziom wewnątrzpokoleniowym nie grozi powstaniem „subkultury starości”? Odpowiedzi na te i inne pytania zawarte są w niniejszym artykule, wzbogaconym o ilustrację empiryczną opartą na badaniach własnych autorki.

2009-12-30



Czasopismo: Chowanna

Metafory starości — interpretacja tematu starości w dziełach malarstwa

Urszula Tabor

Data publikacji: 30-12-2009 | Abstrakt | s. 33-47

Artykuł koncentruje się na różnych przedstawieniach starości w europejskim malarstwie klasycznym. Autorka opisuje starość, traktując sztuki plastyczne jako źródło informacji historycznych i kulturowych. Zastosowując metody jakościowe, badaczka przeanalizowała wspólne koncepcje starzenia się, identyfikując kilka grup obrazów. Pierwsza ukazuje starość jako przeciwieństwo młodości, ale także jako dialog między tymi dwoma etapami życia. Druga perspektywa przedstawia osoby starsze jako dostojne i szlachetne — jak w Autoportrecie w żółtym kaftanie Leona Wyczółkowskiego. Kolejne, powtarzające się ujęcie akcentuje dojrzałość i życiowe doświadczenie. Ostatecznie starzenie bywa również przedstawiane jako brzydota i destrukcja. Następnie autorka analizuje podobieństwa i różnice w przedstawieniach kobiet i mężczyzn. Kobiety zazwyczaj ukazywane są mniej wyraziście — nieruchome, w czarnych sukniach, bez zajęcia i aktywności. Starzy mężczyźni częściej pojawiają się jako królowie, a nawet bogowie, lub jako postacie dynamiczne i pełne energii. W podsumowaniu autorka wyróżnia dwie perspektywy: pierwsza, skoncentrowana na ciele i urodzie, dewaluuje starość jako czas degeneracji, cierpienia i agonii; druga — skupiająca się na wartościach takich jak wiedza, dojrzałość i doświadczenie — dostrzega i docenia pozytywne oblicze starości.

2009-12-30