Artykuł porusza kwestię problematycznego charakteru relacji między etyką a edukacją. Kluczowym pojęciem, które poddano analizie i interpretacji, jest etyka pedagogiczna. Autor stawia pytanie o faktyczne znaczenie tego terminu i sugeruje, że nie każda koncepcja etyki pedagogicznej może być rzeczywiście konstruktywna we współczesnej praktyce edukacyjnej. Termin ten jest interpretowany w dwóch perspektywach, które wywodzą się z innych koncepcji filozoficznych. Pierwsza z nich pochodzi od koncepcji człowieka duchowego, zaproponowanej przez czeskiego filozofa Jana Patočkę. Druga zaś czerpie z koncepcji „rozmowy ludzkości” Michaela Oakeshotta. Ostatnia część zawiera kilka refleksji dotyczących wpływu etyki na rozumienie doświadczenia edukacyjnego.