Artykuł podejmuje problematykę rozwoju zawodowego nauczyciela w zmieniającym się otoczeniu, gdzie przemiany polityczne, ekonomiczne i społeczne zachodzące na świecie i w Polsce znajdują odzwierciedlenie w aktualnej rzeczywistości edukacyjnej. W związku z integracją europejską większego znaczenia nabierają idee wspólnej Europy, wychowania dla pokoju, wychowania do demokracji, tolerancji, szacunku, wspomagania rozwoju. Jest to jeden z czynników, który modyfikuje koncepcje pedeutologiczne. Zachodzące zmiany edukacyjne zauważalne są zarówno w teorii, jak i w praktyce edukacyjnej. Pytanie o wizerunek współczesnego nauczyciela pozostaje wciąż aktualne – pedeutolodzy zastanawiają się, jaki jest współczesny nauczyciel i jaki być powinien. Wydaje mi się, że kreowany w literaturze pedeutologicznej model współczesnego nauczyciela (np. perfekcjonista przedmiotowo-dydaktyczny, osoba o bogatych umiejętnościach wychowawczo-opiekuńczych) dość rzadko w pełni realizowany jest w praktyce szkolnej. Niemniej jednak tworzenie wizji, modelu współczesnego nauczyciela jest niezbędne m.in. w kształceniu przyszłej kadry nauczycieli. Z osobowością nauczyciela związane są niektóre koncepcje pedeutologiczne, dotyczące różnych aspektów wykonywania zawodu. W swoich rozważaniach autorka chciałaby odnieść się do dwóch koncepcji teoretycznych, a mianowicie do przykładowej koncepcji rozwoju zawodowego nauczyciela oraz do koncepcji wypalenia zawodowego. Dostrzega wyraźne związki między nimi, choć są to koncepcje przeciwstawne. Odwołuje się również do wyników przeprowadzonych badań, które pozwalają wypełnić przestrzeń między podtrzymywaniem a zahamowaniem aktywności zawodowej nauczyciela.