Artykuł analizuje korzyści wynikające z zastosowania mediacji rodzinnej jako alternatywnej metody rozwiązywania konfliktów rodzinnych oraz problemy pojawiające się przy jej wprowadzaniu do życia społecznego we współczesnych społeczeństwach. Z analizy wynika, że rozwój mediacji rodzinnej w Polsce przebiegał podobnie jak w innych krajach europejskich. W Polsce, podobnie jak w innych państwach Europy, mediacja rodzinna została najpierw „odkryta” przez profesjonalistów zajmujących się konfliktami rodzinnymi, następnie uzyskała odpowiedni status prawny i została włączona do kodeksów cywilnych. Kolejną fazą był długotrwały proces akceptacji metody mediacji przez prawników, strony konfliktu oraz innych specjalistów, którzy mogliby wspierać rozwój mediacji rodzinnej. W ramach analizy korzyści z mediacji rodzinnej przeprowadzono przegląd stanu badań dotyczących skuteczności procesu mediacyjnego i satysfakcji klientów, wskazując na krótkoterminowe i długoterminowe zalety tej metody. Artykuł dowodzi, że nie istnieje liniowy związek między skutecznością procedur mediacyjnych a akceptacją tej metody w praktyce sądowej i w społeczeństwie. Dlaczego więc ludzie nie wybierają mediacji, mimo jej logicznych przewag nad konfrontacyjnym procesem sądowym? W poszukiwaniu odpowiedzi autor przedstawia analizę potencjalnych źródeł oporu wobec mediacji, posługując się pojęciami oporu moralnego i oporu społecznego. Oba te pojęcia pomagają zrozumieć, dlaczego strony konfliktu wolą konfrontacyjne postępowania sądowe z wyraźnym „zwycięzcą” i „przegranym” od pokojowego rozwiązania, jakie oferuje mediacja, umożliwiającego porozumienie i „zachowanie twarzy”.