Współczesny człowiek jest narażony na niezliczone obrazy, głównie produkty kultury popularnej. Ich odbiór zazwyczaj nie wymaga dużego wysiłku intelektualnego; treści wizualne są łatwo przyswajane przez masowego odbiorcę. Dominuje w nich ciało, którego „kształt” jest determinowany przez procesy społeczne i kulturowe. Wielokrotna ekspozycja na obrazy idealnego ciała propagowane przez kulturę zachodnią powoduje, że obraz ten jest internalizowany i postrzegany jako model, zwłaszcza przez młodzież. W konsekwencji młodzi ludzie definiują i oceniają siebie poprzez wygląd swojego ciała, jednocześnie podejmując wiele wysiłków, aby ten wygląd i prezentację społeczną poprawić. Takie zachowanie może jednak powodować różnorodne negatywne konsekwencje zarówno dla jednostki, jak i społeczeństwa. Świadomość autorki, że obrazy ciała prezentowane przez media zazwyczaj nie odzwierciedlają rzeczywistości, skłania ją do podkreślenia potrzeby opracowania strategii edukacji medialnej, promującej krytyczną interpretację i ocenę relacji wizualnej.