Wyniki wyszukiwania

Czasopismo: Chowanna

Bunt wobec braku i nadzieja na rewolucję. Idea rezydualności w projektowaniu nowej jakości rozwojowej specjalizacji w pedagogice istotnej egzystencjalnie (wokół książki Julity Orzelskiej W stronę pedagogiki istotnej egzystencjalnie)

Joanna Szefer

Język: PL | Data publikacji: 30-06-2017 | Abstrakt | s. 325-346

W niniejszym artykule omówiono książkę Julity Orzeli zatytułowaną W stronę pedagogiki istotnej egzystencjalnie (Kraków: Impuls, 2014), którą można uznać za punkt wyjścia dla projektu pedagogiki opartej na resztkach tożsamości. Julita Orzelska, która patrzy na rzeczywistość edukacyjną z pozycji strażniczki nieobecności, proponuje rekonstrukcję pedagogiki w celu spełnienia postulatu egzystencjalnego znaczenia i integralności pedagogiki. Wartość książki opiera się na idei rezydualności, która w znaczący sposób przeprogramowuje pedagogikę w kierunku transwersalności. Autorka publikacji przedstawia założenia i ścieżki rozwoju projektu, którego celem jest stworzenie pedagogik rezydualnych osadzonych w przebiegu ludzkiego życia. Projekt ten obejmuje badania w trybie pogłębionej specjalizacji ponad podziałami dyscyplinarnymi.

2017-06-30



Czasopismo: Chowanna

Idea afirmacji życia w systemie pedagogicznym Bronisława Ferdynanda Trentowskiego

Alicja Żywczok

Język: PL | Data publikacji: 30-06-2012 | Abstrakt | s. 269-279

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi czytelników na klasyczną koncepcję afirmacji życia zawartą w filozofii wychowania Bronisława Ferdynanda Trentowskiego. Autor odwołuje się do jednej z oryginalnych tez sformułowanych przez Trentowskiego, zgodnie z którą podstawowym źródłem afirmacji życia młodego człowieka jest właściwy proces wychowawczy realizowany przez pierwszych wychowawców dzieci i młodzieży, a więc rodziców, opiekunów i nauczycieli. W swojej aretologii wychowania Trentowski kładł nacisk przede wszystkim na stoickie cnoty, takie jak: mądrość, wolność, odwaga, pracowitość, pogoda ducha, punktualność, niezależność, honor, hart ducha, wewnętrzny spokój, nadzieja i skromność. Istotę jego prakseologicznej recepty na szczęśliwe życie dzieci i młodzieży przedstawiono w końcowej części artykułu.

2012-06-30



Czasopismo: Chowanna

Rozwój badań nad dzieciństwem — przełomy i przejścia

Barbara Smolińska‑Theiss

Język: PL | Data publikacji: 30-06-2010 | Abstrakt | s. 13-26

Artykuł przedstawia rozwój badań nad dzieciństwem. Na początku opisano perspektywy badania sytuacji dziecka. Następnie omówiono trzy przełomowe momenty w badaniach nad dzieciństwem: pierwszy — dziecko jako gwiazda i nadzieja, drugi — dziecko wyemancypowane, dziecko jako podmiot, oraz trzeci — dziecko jako obywatel i dzieciństwo jako zjawisko wielowymiarowe. Na zakończenie artykułu zarysowano przyszłe obszary badań nad dzieciństwem.

2010-06-30



Czasopismo: Chowanna

Uwarunkowania aktywności osób w podeszłym wieku

Katarzyna Popiołek , Agata Chudzicka-Czupała

Język: PL | Data publikacji: 30-12-2008 | Abstrakt | s. 203-215

Autorzy artykułu prezentują wyniki badań przeprowadzonych wśród uczestników Uniwersytetu Trzeciego Wieku dotyczących uwarunkowań aktywności osób starszych. Analizy prowadzone są w kontekście takich aspektów, jak aktywność i percepcja światła dziennego, aktywność i wsparcie społeczne, aktywność i transgresja oraz aktywność i nadzieja.

2008-12-30



Czasopismo: Chowanna

Krytyka, opór, nadzieja. Wokół publicystyki zaangażowanej Henry’ego A. Giroux

Michał Kruszelnicki

Język: PL | Data publikacji: 29-06-2020 | Abstrakt | s. 1-11

W artykule ustosunkowuję się do Henry’ego A. Giroux postulatu myślenia o nauczycielach akademickich jako publicznych i transformatywnych intelektualistach oraz do jego twierdzenia o konieczności politycznego zaangażowania humanistyki, zwłaszcza pedagogiki. Wskazuję różne czynniki zagrażające realizacji tych zadań, takie jak: dominacja ideologii neoliberalnej, ofensywa rynkowego fundamentalizmu, nieselektywny nabór kandydatów na studia przez uczelnie i wydziały humanistyczne. Za Giroux podkreślam rolę dyskursu nadziei i możliwości jako koniecznego uzupełnienia krytyki pojętej jako demaskowanie „fałszywej świadomości”, chociaż stronię od nadmiernego w moim uznaniu optymizmu amerykańskiego pedagoga i jego wiary w krytyczny potencjał i obywatelską sprawczość współczesnej młodzieży oraz w możliwość przejęcia przez nauczycieli akademickich kontroli nad warunkami swojej pracy.

2020-06-29



Czasopismo: Chowanna

Autoterapia - przestrzeń rozwoju osoby ludzkiej

Alicja Żywczok , Beata Ecler-Nocoń

Język: PL | Data publikacji: 30-06-2004 | Abstrakt | s. 131-142

Autorki artykułu prezentują autoterapię oraz proces samowychowania jako psychiczne mechanizmy samoregulacji odbudowujące afirmatywne postawy życiowe. Wola samorozwoju oraz towarzysząca jej radość życia kierują człowieka wprost ku źródłom autentycznego zdrowia psychicznego. Świadomość niedoskonałości, a równocześnie znacznej potencjalności człowieka stwarza szansę spojrzenia na siebie jak na osobę samodoskonalącą się, która stale szuka nowych styczności ze światem oraz jakościowo lepszej komunikacji z samym sobą. Autoterapia i samowychowanie - dwa osobliwe filary ludzkiej auto kreacji odsłaniają wagę dynamizmu autonomii wewnętrznej samostanowienia o sobie oraz psychicznej „niezawisłości” w stosunku do otoczenia społecznego. Osoba niepełnosprawna, w stanie zdrowia lub choroby, posiada przysługujące wszystkim ludziom zasoby emocjonalne oraz duchowe do przezwyciężenia sytuacji uciążliwej, a nawet do inicjowania satysfakcjonującego rozwoju wewnętrznego. Niepełna sprawność człowieka niewątpliwie stanowi utrudnienie jego egzystencji. Niemniej wezwanie do rozwoju jest skierowane do każdej osoby ludzkiej. Swego czasu ks. Józef Tischner napisał: „Losem człowieka jest: dać się pokonać nadziei. Ginie ten, kto przestaje jej ulegać”. Nadzieja ma moc rozwojową i terapeutyczną. W filozofii osoby mieści się całe morze ludzkich nadziei.

2004-06-30