Wyniki wyszukiwania

Czasopismo: Chowanna

Zmiany tożsamości poradnictwa zawodowego i ich reperkusje

Alicja Kargulowa

Data publikacji: 30-12-2005 | Abstrakt | s. 111-125

Punktem wyjścia w poszukiwaniu przemian tożsamości poradnictwa zawodowego były dla mnie pytania: Czy współczesne poradnictwo zawodowe zadowala nas? Czy spełnia nasze oczekiwania, a jeżeli tak, to czy wszystkich? O zasadności tych pytań zdają się świadczyć przeciwstawne sądy wypowiadane na temat różnych rozwiązań poradniczych. Przykładowo, przeciwnicy otwierania akademickich biur karier uważają, iż poradnictwo nie ma dziś racji bytu, bo i tak najczęściej nie jest w stanie dostarczyć informacji o konkretnych miejscach pracy. Tymczasem korzystający z tygodnia bezpłatnych porad prawnych domagają się wydłużenia takich akcji, które traktują jako jedyną okazję, aby zostać wysłuchanymi, choć udział w nich nie zapewnia im pomocy prawnej w dochodzeniu do wyrównania wyrządzonych krzywd. Tak więc nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie: Czy poradnictwo, a zwłaszcza poradnictwo zawodowe, jest potrzebne? Czy udzielana przez doradców pomoc zadowala nas? Poradnictwo zawodowe jako działanie praktyczne jest wytworem kultury wczesnych lat minionego wieku. Często udowadniana była jego przydatność w tamtym okresie. Niejeden raz można bowiem było usłyszeć lub przeczytać, że jego rozwój wzmacniały, a nawet w pewnym sensie wymuszały zmiany ekonomiczne, rozwój przemysłu i gospodarki, postęp techniki i technologii oraz towarzyszące im procesy społeczne i kulturowe, wśród których szczególne miejsce zajmowały migracje społeczne ludzi, towarzyszące temu uczucie zagubienia, zmiany stosunku do wykonywanej pracy, zmiany stosunku do edukacji i inne.

2005-12-30



Czasopismo: Chowanna

Autorski program ograniczania ryzyka poniżania wychowawców przez wychowanków

Grzegorz Zalewski

Data publikacji: 30-06-2015 | Abstrakt | s. 269-285

Inspiracją do napisania tego artykułu były niepokojące wyniki badań empirycznych, Humanistyczny Model Wspomagania Rozwoju B.M. Kai oraz psychopedagogika przygody. Można zaproponować ograniczenie ryzyka upokorzenia tutora przez ucznia poprzez jego transformację w 4 etapach: (1) poradnictwo; (2) krótkoterminowa psychoedukacja; (3) długoterminowa psychoterapia i (4) autopsychoterapia.
Etap 1. Etap poradnictwa trwa od kilku dni do kilku tygodni i większość czasu poświęcana jest na:
1a. Poranną aktywność fizyczną, np. kilkukilometrowe spacery po terenach leśnych, podczas których terapeuta towarzyszy terapeucie, mając na celu nawiązanie relacji interpersonalnej, natlenienie płuc i pobudzenie wydzielania endorfin, a ostatecznie dotarcie do miejsca, w którym odbędzie się poradnictwo.
1b. Sesje terapeutyczne po południu. Elementy wzmacniania motywacji w ramach tych sesji terapeutycznych obejmują: informację zwrotną na temat osobistego ryzyka tutora, nacisk na osobistą odpowiedzialność za zmianę i jasne wskazówki dotyczące zmiany.
Etap 2. Krótkoterminowa psychoedukacja połączona z kilkumiesięcznym kwalifikowanym programem turystycznym i udziałem w sportach obronnych, takich jak judo czy aikido. Elementy wzmacniania motywacji w ramach tych sesji terapeutycznych obejmują: empatię jako podejście interwencyjne, zestaw opcji zmiany lub leczenia, kształtowanie „odporności psychicznej” oraz realizację modelu COPE Anshela.
Etap 3. Długoterminowa psychoterapia trwająca wiele lat, wzbogacona o kontynuację zajęć z poprzednich etapów.
Etap 4. Autopsychoterapia, poczucie własnej skuteczności, zintegrowana osobowość i kreatywne podejście do życia.

2015-06-30



Czasopismo: Chowanna

Poradnictwo zawodowe w dobie integracji europejskiej. Przeciwdziałanie marginalizacji społecznej i zawodowej

Małgorzata Dobrowolska

Data publikacji: 30-12-2004 | Abstrakt | s. 33-41

Artykuł przedstawia ewolucję roli psychologa praktyka w kontekście realizacji programów społecznych finansowanych ze środków Unii Europejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem zadań związanych z przeciwdziałaniem wykluczeniu społecznemu i zawodowemu. Wskazano na interdyscyplinarny charakter pracy specjalistów, którzy łączą kompetencje psychologiczne, doradcze, trenerskie i socjalne, realizując pomoc w formie zindywidualizowanych modułów wsparcia. Opisano cztery podstawowe formy pomocy psychologicznej: spotkania indywidualne, terapię rodzinną, warsztaty socjoterapeutyczne oraz terapię grupową, a także dwa główne moduły: doradztwa zawodowego i aktywizacji społecznej. Artykuł akcentuje znaczenie kompleksowej, elastycznej i dostosowanej do potrzeb beneficjenta pomocy, która stanowi odpowiedź na nowoczesne wyzwania polityki społecznej i rynku pracy. Celem działań psychologicznych w projektach unijnych jest nie tylko wsparcie jednostki, ale także jej skuteczna integracja w życiu społecznym i zawodowym.

2004-12-30



Czasopismo: Chowanna

Dialogowe funkcje Ja — implikacje dla zdrowia

Piotr K. Oleś

Data publikacji: 30-12-2012 | Abstrakt | s. 47-65

Celem artykułu jest przedstawienie założeń i twierdzeń Teorii Ja Dialogowego, a także najważniejszych wyników badań uzyskanych w ramach realizowanego w Polsce grantu. Ja dialogowe definiowane jest jako „dynamiczna wielość wypowiedzianych pozycji w krajobrazie umysłu, splecionego z umysłami innych ludzi”. Teoria ta inspiruje badania w ujęciu korelacyjnym, eksperymentalnym oraz fenomenologicznym. W artykule podsumowano główne wyniki badań i zaprezentowano nowe tezy na ich podstawie. Adaptacyjne funkcje ja dialogowego odnoszą się do obecności różnych pozycji Ja oraz ich elastycznej organizacji umożliwiającej dialog pomiędzy nimi, jak również do obecności metapozycji. Wewnętrzna aktywność dialogowa znajduje zastosowanie w psychoterapii i poradnictwie.

2012-12-30