Celem artykułu jest ukazanie społeczno-rodzinnych uwarunkowań emocjonalno-obronnych strategii radzenia sobie młodzieży w trudnych sytuacjach społecznych. Analizie poddano sposoby reagowania młodych osób w kontekście wyzwań interpersonalnych, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów obronnych oraz strategii skoncentrowanych na emocjach. Zwrócono uwagę na znaczenie struktury i funkcjonowania rodziny, stylów wychowawczych oraz jakości relacji z rodzicami jako czynników wpływających na kształtowanie się tych strategii. Przedstawiono również rolę poczucia bezpieczeństwa, poziomu wsparcia emocjonalnego oraz modelowania zachowań przez opiekunów. Podkreślono, że środowisko rodzinne może zarówno wspierać rozwój konstruktywnych mechanizmów radzenia sobie, jak i sprzyjać powstawaniu postaw unikania, wycofania lub agresji. Wnioski płynące z analizy mogą stanowić podstawę do planowania działań wychowawczo-profilaktycznych wspierających młodzież w efektywnym radzeniu sobie z trudnościami społecznymi.