Wyniki wyszukiwania

Czasopismo: Chowanna

Edukacja i samorealizacja w procesie przygotowania do starości i wizji starości osób w wieku średnim — sprawozdanie z badań

Dominika Skowrońska

Język: PL | Data publikacji: 30-12-2009 | Abstrakt | s. 63-75

Artykuł przedstawia część badań przeprowadzonych w okresie od grudnia 2005 do marca 2006 roku, dotyczących postaw wobec starości oraz zjawiska przygotowania do tego etapu życia. Głównym celem badania było ukazanie, jak osoby w wieku od 40 do 60 lat postrzegają starość oraz znaczenie samorealizacji i edukacji w tym kontekście. Wybór respondentów w średnim wieku wynikał z faktu, że etap ten wydaje się kluczowy w procesie przygotowania do starości. W tym okresie ludzie uświadamiają sobie, że młodość — z jej lekkością i nadmiarem czasu — odchodzi, a nadchodzi starość, niosąc ze sobą perspektywę końca ludzkiej egzystencji. Jest to czas adaptacji, przewartościowań i akceptacji myśli o własnej starości, który stawia człowieka wobec konkretnych problemów, nowych wyzwań i zadań rozwojowych. To, jak sobie z nimi poradzi, wpływa na całe dalsze życie. Wnioski z badań pokazują, że istnieje wiele zróżnicowanych wizji starości, zależnych od wieku, płci i wykształcenia, jednak dominuje pozytywne postrzeganie tego okresu. Samorealizacja — a nie edukacja instytucjonalna — staje się dla badanych ważnym elementem teraźniejszości i przyszłości. Istnieje jednak wiele odmiennych, preferowanych dróg własnego rozwoju.

2009-12-30



Czasopismo: Chowanna

Samokształtowanie człowieka jako wartość poznawcza pedagogiki ogólnej

Bartłomiej Gołek

Język: PL | Data publikacji: 30-12-2016 | Abstrakt | s. 97-111

Kwestia samokształcenia człowieka, czyli kształtowania własnej osobowości, jest obecnie przedmiotem dyskusji w różnych dyscyplinach naukowych, w tym w filozofii, pedagogice i psychologii. W zależności od podejścia przyjętego w danej dyscyplinie, podkreśla się różne aspekty tego procesu, w tym poznawcze, społeczne, moralne i kulturowe. Podobne pojęcia to: samorealizacja, autokreacja, autorealizacja, autokształcenie, praca nad sobą i samokształcenie, czyli tzw. „samostanie się”. Samokształcenie jest procesem rozwoju jaźni, całej osobowości człowieka i jest to twórczy proces poznawania i realizacji wartości osobistych i moralnych, będący świadomą pracą nad sobą we wszystkich możliwych formach i zakresach. Podczas gdy proces samokształcenia, czyli samodzielnego zdobywania wiedzy i umiejętności, jest czasami podkreślany we współczesnych programach nauczania i raportach edukacyjnych, kwestia samokształcenia osobowości, pracy nad sobą, procesu stawania się w aspekcie aksjologicznym – kwestia samokształcenia – jest odsuwana na bok. Proces kształtowania się struktury aksjologicznej w człowieku nie ma końca – nie ma takiego momentu w biografii człowieka, w którym jego osobowość byłaby w pełni zdefiniowana. Istnieje potrzeba dalszych badań nad różnymi czynnikami procesu samokształcenia i jego związkiem z pedagogiką ogólną.

 

2016-12-30



Czasopismo: Chowanna

Aktywność artystyczna młodzieży w zakresie teatru

Marek Świeca

Język: PL | Data publikacji: 30-06-2011 | Abstrakt | s. 105-113

Artykuł stanowi analizę roli teatru w edukacji. Odbiór przedstawień artystycznych zachęca młodzież do własnej twórczości. Próby teatralne ukazują im proces tworzenia roli. Przygotowanie do odegrania roli staje się studiowaniem samego siebie — analizą własnych możliwości i ograniczeń. Artykuł opiera się na badaniach przeprowadzonych przez autorkę i opublikowanych w 2009 roku w monografii pt. Rola teatru w samorealizacji młodzieży. Przedstawia, jak opracowane przez nauczycieli programy zajęć teatralnych funkcjonowały w trzech szkołach średnich w Kielcach (I, III i XI LO), a także opisuje amatorskie grupy teatralne tworzone przez młodzież. W tekście zaprezentowano również biograficzne narracje najbardziej twórczych absolwentów szkół. Całość ukazuje różnorodne funkcje teatru w edukacji i procesie samokreacji młodzieży.

2011-06-30



Czasopismo: Chowanna

Rozwój przez nabywanie kompetencji(w aspekcie uwarunkowań aktywności twórczej)

Monika Wróblewska

Język: PL | Data publikacji: 30-06-2011 | Abstrakt | s. 59-69

Nabywanie kompetencji jest jednym z wyznaczników rozwoju. Aktywność twórczą można uznać za formę kompetencji. Artykuł dotyczy powiązania aktywności twórczej jednostki z nabywaniem kluczowych kompetencji, w tym kompetencji twórczych, emocjonalnych i społecznych. U podstaw procesu autokreacji leży potrzeba twórczości i ekspresji twórczej. Autokreacja to nieustanny proces samookreślania i samodoskonalenia. Kompetencje emocjonalne są ściśle związane z rozwojem i realizacją procesu samorealizacji ludzkiego potencjału. Skuteczność kompetencji społecznych warunkuje zdolność radzenia sobie w określonych sytuacjach społecznych. Kompetencje człowieka stanowią składnik twórczego rozwoju kompetencji kluczowych. Środowisko edukacyjne powinno być postrzegane jako ogólna przestrzeń prorozwojowa. Edukacja powinna być organizowana wokół czterech filarów: uczenia się, jak poznawać; uczenia się, jak działać; uczenia się, jak żyć razem; uczenia się, jak być.

2011-06-30