Wyniki wyszukiwania

Czasopismo: Chowanna

The Curse of Totalitarianism and the Challenge of Critical Pedagogy

Henry A. Giroux

Język: EN | Data publikacji: 29-06-2020 | Abstrakt | s. 1-22

Expanding critical pedagogy as a mode of public pedagogy suggests being attentive to and addressing modes of knowledge and social practices in a variety of sites that not only encourage critical thinking, thoughtfulness and meaningful dialogue, but also offer opportunities to mobilize instances of moral outrage, social responsibility and collective action. Such mobilization opposes glaring material inequities and the growing cynical belief that today’s culture of investment and finance makes it impossible to address many of the major social problems facing the United States, Canada, Latin America and the larger world. Most importantly, such work points to the link between civic education, critical pedagogy and modes of oppositional political agency that are pivotal to creating a politics that promotes democratic values, relations, autonomy and social change.

2020-06-29



Czasopismo: Chowanna

Dobro – wartość realna czy pożądana? Refleksje z perspektywy potrzeby rewitalizacji dobra poprzez sztukę/teatr w codzienności przestrzeni społecznej

Beata Mazepa-Domagała , Beata Wilk

Język: PL | Data publikacji: 30-06-2015 | Abstrakt | s. 131-147

Prezentowany artykuł jest refleksją autorów nad niedoborem dobra w przestrzeni społecznej. Biorąc pod uwagę, że dobroć jest warunkiem satysfakcjonującej egzystencji człowieka, niezwykle istotne jest uświadomienie sobie potrzeby doświadczania/obecności dobra we wszystkich obszarach ludzkiej aktywności, na każdym etapie ludzkiego życia. Przywołując niektóre pozycje literatury ilustrujące przejawy dobra w codziennych relacjach społecznych, postawach i działaniach, autorzy pragną skierować uwagę czytelników jedynie na wybrane obszary, które – niewielkim kosztem chęci, życzliwości, odpowiedzialności – mogą stać się przestrzenią, w której dobroć nie będzie jedynie poszukiwaną wartością, ale stanie się wartością autentyczną. Warto również zwrócić uwagę na zaangażowanie i udział sztuki/teatru w kształtowaniu pozytywnych potrzeb, w tym potrzeby dobra.

2015-06-30



Czasopismo: Chowanna

O edukacyjnych pożytkach z odczytywania Floriana Znanieckiego. Tropy pedagogiczne z dzieła Lecha Witkowskiego

Piotr Mosiek

Język: PL | Data publikacji: 29-12-2023 | Abstrakt | s. 1-26

This article attempts to continue the perspective on the pedagogical reading of Florian Znaniecki’s scholarly output, broadly presented by Lech Witkowski in his book Uroszczenia i transaktualność w humanistyce. Florian Znaniecki: dziedzictwo idei i jego pęknięcia. A thorough interpretation of the works of the eminent sociologist allows us to see important pedagogical premises for the development of the contemporary school and education system. The text highlights the most significant educational ideas that can provide a valuable source of inspiration for thinking about the school of the future and its effective modernisation.

2023-12-29



Czasopismo: Chowanna

Dorośli przestępcy traktowani jak dzieci versus zmiana w traktowaniu osadzonych w instytucji penitencjarnej

Danuta Raś

Język: PL | Data publikacji: 30-12-2016 | Abstrakt | s. 231-249

Artykuł dotyczy analizy sytuacji osób skazanych na karę pozbawienia wolności i przebywających w zakładzie karnym. Skupia się on w szczególności na procesie resocjalizacji i jego wynikach w kontekście skutków izolacji oraz zmian w dojrzałości, odpowiedzialności i kompetencjach społecznych skazanych. W wyniku tych analiz zaproponowano nową metodę postępowania ze skazanymi, a także zadania i funkcje personelu zakładu karnego. Personel zakładu karnego zamiast edukować i opiekować się skazanymi powinien pełnić rolę doradcy, ewentualnie terapeuty, kuratora i kierownika placówki. W przeciwnym razie pobyt w więzieniu utrwala wymagające nastawienie, brak nawyku podejmowania jakiegokolwiek wysiłku, pracy lub samodyscypliny. „Nie ma resocjalizacji”, jak wielokrotnie twierdzą skazani, co rzeczywiście znajduje odzwierciedlenie w praktyce. Warto wspomnieć o przesłaniu Marii Grzegorzewskiej i odnieść je do skazanych: „nie ma przestępców – są ludzie”. Przestępcy traktowani jak osoby niedojrzałe, niezdolne do wzięcia odpowiedzialności za swoje życie i decyzje po kilku latach spędzonych w zakładzie karnym zachowują się raczej jak dzieci, a nie dorośli. Skazani są osobami dorosłymi i powinni być tak traktowani, aby mogli pełnić swoje dorosłe role.

2016-12-30



Czasopismo: Chowanna

Edukacja przedszkolna w Polsce – od transformacji ustrojowej do współczesności

Stanisława Nazaruk , Joanna Marchel , Ewa Tokarewicz

Język: PL | Data publikacji: 30-06-2019 | Abstrakt | s. 193-210

Zmiany związane z transformacją polityczną, która miała miejsce w naszym kraju, wpłynęły również na edukację przedszkolną. Państwo przekazało odpowiedzialność za administrację szkół publicznych, przedszkoli i innych instytucji edukacyjnych władzom lokalnym, co wiązało się z pewnymi ograniczeniami w dostępności przedszkoli w niektórych regionach. Zmniejszenie liczby dzieci uczęszczających do takich instytucji było szczególnie widoczne w gminach wiejskich. Przyjęcie Polski do Unii Europejskiej było kluczowym czynnikiem stymulującym rozpowszechnianie i dostępność edukacji przedszkolnej. Władze lokalne i inne podmioty prowadzące przedszkola skorzystały z możliwości stworzonej przez Europejski Fundusz Społeczny. Obecnie można zaobserwować szeroką gamę form edukacji przedszkolnej i instytucji, które ją zapewniają, a także oferty edukacyjne. Jednak nadal istnieją pewne obszary wymagające wsparcia, a także debata społeczna na temat skuteczności edukacji przedszkolnej. Szczególnie godne uwagi są zmiany, jakie zaszły w placówkach przedszkolnych i sposób, w jaki się one rozwinęły w ciągu ostatnich 25 lat. Od okresu zaniedbania infrastruktury i zamknięcia instytucji przedszkolnych weszliśmy w etap wyraźnego zrozumienia kluczowej roli, jaką odgrywa edukacja przedszkolna w dalszym rozwoju psychofizycznym dziecka, a jednocześnie świadomości potrzeby inwestowania zarówno w kapitał fizyczny, jak i ludzki w tej ważnej dziedzinie edukacji narodowej.

2019-06-30



Czasopismo: Chowanna

„Wychowawca podstawowy” jako animator kultury

Elwira Balcer , Edward Janusz Nycz

Język: PL | Data publikacji: 19-12-2024 | Abstrakt | s. 1-18

Określenie „wychowawca podstawowy” oznacza wychowawcę, który wychowuje samego siebie. Do podejmowania stałej autoformacji motywuje go głęboka świadomość, że podstawowym narzędziem w procesie wychowania jest jego osobowość. Celem pracy nad sobą – interpretowanej personalistycznie – jest integralny rozwój ludzkiej osoby. Dokonuje się on w całożyciowym procesie wymagającym podejmowania osobistego trudu rozwojowego, na drodze „od natury do kultury” i we współpracy z innymi osobami. Bliski myśleniu o takim inspirującym wychowawcy jest model animatora kultury, prezentowany w pedagogicznym nurcie animacji społeczno-kulturalnej. Wychowawca – animator „służy życiu” drugiej osoby, starając się pomagać jej w poznawaniu i rozumieniu samej siebie oraz dojrzewaniu do wewnętrznej wolności, która umożliwia podejmowanie odpowiedzialności oraz aktywną, solidarną i kreatywną współpracę z innymi uczestnikami grupy społecznej.

2024-12-19



Czasopismo: Chowanna

Opór wobec potrzeby/logiki codzienności, czyli o tym, dlaczego współcześni Polacy nie chcą, nie potrafią, … posługiwać się poprawnym językiem polskim. Konsekwencje i potrzeby

Teresa Wilk

Język: PL | Data publikacji: 30-12-2017 | Abstrakt | s. 167-190

Przedstawiony tekst stanowi próbę zdiagnozowania sytuacji, w której obserwujemy powszechny opór wobec konieczności i logiki stosowania poprawnego, gramatycznie poprawnej polszczyzny. Wydaje się, że kwestia świadomości roli poprawności językowej jako decydującego czynnika wpływającego na efektywność wykonywania zadań, zaspokajania potrzeb i realizacji ambicji, co przekłada się bezpośrednio na jakość życia, ma podstawowe znaczenie. W tekście podkreślono potrzebę stosowania poprawnego, gramatycznie poprawnej polszczyzny w sytuacjach codziennych, wskazując dokładne uwarunkowania błędów i przyczyny ich popełniania. Biorąc pod uwagę powyższe kwestie, wydaje się warto zwiększyć świadomość w całym spektrum środowisk edukacyjnych odpowiedzialnych za omawianą kwestię oraz wskazać indywidualne i społeczne konsekwencje wynikające z niedoskonałości językowych, a także potrzebę podjęcia zintegrowanych działań kompensacyjnych i zapobiegawczych.

2017-12-30



Czasopismo: Chowanna

Polityczność, tożsamość i humanistyczna produkcja znaczeń

Tomasz Szkudlarek

Język: PL | Data publikacji: 30-06-2017 | Abstrakt | s. 57-70

W niniejszym eseju zamierzam zidentyfikować niebezpieczeństwa związane z językiem nauk humanistycznych zaangażowanych w konstruowanie tożsamości politycznych. Skupiam się tutaj na pojęciach „społeczeństwa” i „narodu”. Moje podejście opiera się na dialektyce tożsamości Hegla, jej postkolonialnej krytyce oraz koncepcji retorycznej konstrukcji społeczeństwa Ernesta Laclaua, zgodnie z którą pustka semantyczna jest warunkiem stosowania określonych pojęć w procesie budowania tożsamości zbiorowej. Zaangażowanie języka nauk humanistycznych w takie konstrukcje oznacza, że zwolennicy takich kategorii w dyskursie publicznym powinni przyjąć odpowiedzialność etyczną za ich stosowanie w tworzeniu całości społecznych oraz za wykluczenia i przemoc wynikające z takiego użycia proponowanych znaczników. W tym kontekście możliwość moralnej oceny potencjalnych wykluczeń związanych z pojęciami „społeczeństwa” i „narodu” jest sprawdzana na przykładach zaczerpniętych z obecnego dyskursu politycznego w Polsce.

2017-06-30