Prezentowany artykuł jest refleksją autorów nad niedoborem dobra w przestrzeni społecznej. Biorąc pod uwagę, że dobroć jest warunkiem satysfakcjonującej egzystencji człowieka, niezwykle istotne jest uświadomienie sobie potrzeby doświadczania/obecności dobra we wszystkich obszarach ludzkiej aktywności, na każdym etapie ludzkiego życia. Przywołując niektóre pozycje literatury ilustrujące przejawy dobra w codziennych relacjach społecznych, postawach i działaniach, autorzy pragną skierować uwagę czytelników jedynie na wybrane obszary, które – niewielkim kosztem chęci, życzliwości, odpowiedzialności – mogą stać się przestrzenią, w której dobroć nie będzie jedynie poszukiwaną wartością, ale stanie się wartością autentyczną. Warto również zwrócić uwagę na zaangażowanie i udział sztuki/teatru w kształtowaniu pozytywnych potrzeb, w tym potrzeby dobra.