Opór pacjentów może pojawić się na każdym etapie psychoterapii lub procesu mediacji. Niniejszy artykuł skupia się na oporze przed skorzystaniem z psychoterapii lub mediacji rodzinnej. Badamy również psychologiczne przyczyny trudności związanych z podjęciem decyzji o skorzystaniu z profesjonalnej pomocy psychologicznej. Opór w psychoterapii jest jednym z podstawowych problemów, dlatego też istnieje wiele badań naukowych i praktycznych technik dotyczących czynników determinujących opór oraz strategii radzenia sobie z nim. Jednak w literaturze poświęconej mediacji rodzinnej koncepcja oporu przed podjęciem procesu mediacyjnego była dotychczas rzadko badana. W niniejszym artykule analizujemy pięć głównych czynników powodujących unikanie poradnictwa lub psychoterapii, a mianowicie: (i) piętno społeczne, (ii) obawy związane z leczeniem, (iii) strach przed emocjami, (iv) przewidywana użyteczność i ryzyko oraz (v) problemy z ujawnianiem informacji o sobie. Jeśli chodzi o decyzję o podjęciu mediacji rodzinnej, główne źródła oporu klientów można przypisać negatywnym przekonaniom, postawom i obawom związanym z procesem mediacji. Wyniki badań autora na ten temat pokazują, że głównymi składnikami oporu są: (1) brak wiary w skuteczność mediacji, (2) przypisywanie mediacji negatywnych cech, (3) niechęć do angażowania osób trzecich oraz (4) obawa przed ujawnieniem tajemnic. W końcowej części artykułu przedstawiono omówienie podobieństw między czynnikami determinującymi opór przed udziałem w psychoterapii i mediacji rodzinnej.