Marginalizacja seniorów (odsuwanie ich na margines uwagi, obecności, znaczenia) jest rezultatem konfliktu wynikającego z różnic między grupami wiekowymi — np. w zakresie potrzeb, poglądów czy działań. Konieczność zmagania się z tym konfliktem pojawia się dopiero wtedy, gdy dochodzi do realizacji sprzecznych zdarzeń. We wcześniejszej fazie — ujawnienia konfliktu — istnieje możliwość rozwiązania sytuacji w sposób nieantagonistyczny. Gotowość i umiejętność łagodzenia napięć w sposób kompromisowy może stać się celem oddziaływań edukacyjnych. W głównej części artykułu omówiono zadania stojące przed stronami konfliktu uczącymi się lub nauczanymi postawy kompromisu, działania edukatorów oraz warunki wpływu edukacyjnego. W świetle poznawczej teorii uczenia się tekst ukazuje potencjał edukacji jako przeciwwagi wobec marginalizacji — w sytuacji, gdy senior doświadcza bezradności wobec tego zjawiska.