Sieć teorii i koncepcji opisujących, interpretujących lub oceniających emocje staje się coraz gęstsza. Celem niniejszego tekstu jest wskazanie zmian, zwanych zwrotem emocjonalnym, które można zaobserwować zarówno w dyskursie naukowym, jak i potocznym. Zwrot ten podważa przede wszystkim założenia dotyczące ontologii emocji, zachowane w tekstach kulturowych. W konsekwencji powstaje nowy paradygmat miękkości. Granice między przestrzenią prywatną a publiczną ulegają przesunięciu, a kultura staje się (zbyt) emocjonalna. Miękkość i dzikość stają się wyraźnymi ramami tekstu. Złożoność problemu pozwala jedynie na krótkie i wybiórcze przedstawienie zagadnienia.