Dydaktyka jest funkcją systemu edukacji opartą o badanie-śledzenie osób biorących udział w procesie nauczania i uczenia się. Owo śledzenie ucznia przez nauczyciela/mistrza i odwrotnie ustanawia co jakiś czas w procesie przekazywania wiedzy proceder samodzielnego myślenia, który z jednej strony pozwala rozwijać idee, z drugiej jednak, również je wypacza i naraża adepta humanistyki na upadek w ideologię. W swoich rozważaniach na temat demontażu idei i degeneracji nauczania posłużę się koncepcją błędów poznawczych, polemiką na temat współczesnego uniwersytetu (Bill Readingd), koncepcją dyskursów Jacques’a Lacana i ustaleniami Hannah Arendt na temat woli i ideologii, oraz założeniami teorii systemów społecznych Niklasa Luhmanna rozumianych jako autopoietyczne systemy skodyfikowanych reguł funkcjonowania.