Celem niniejszego artykułu jest przeanalizowanie, w jaki sposób nagrodzony tomik poetycki Tracy K. Smith, Life on Mars, negocjuje materialne i konceptualne granice utraty w odniesieniu do problematyki skończoności, pamięci oraz przetrwania. Odwołując się do takich myślicieli jak Karen Barad, Jacques Derrida czy Georges Bataille, autor podejmuje się refleksji, w jaki sposób Smith wykorzystuje perspektywy ziemskie i kosmiczne, metaforycznie tłumacząc jedną na drugą, by zakwestionować zastane porządki obecności/nieobecności, życia/śmierci, znanego/nieznanego oraz przyszłości/przeszłości. Pierwsza część artykułu w dużej mierze poświęcona jest poetyckim i filozoficznym spotkaniom z osobistą utratą, lękami o przyszłość oraz złożonymi aspektami materialności. W drugiej części przedstawiona zostaje bardziej etycznie zaangażowana lektura wybranego wiersza, They May Love All That He Has Chosen and Hate All That He Has Rejected, która omawia stratę jako paradoksalną formę sprawczości.