Wyniki wyszukiwania

Czasopismo: Er(r)go. Teoria - Literatura - Kultura

Interpelacje metahumanistyczne: jak uniknąć pułapek autodegradacji humanistyki?

Lech Witkowski

Język: PL | Data publikacji: 03-11-2023 | Abstrakt | s. 9-30

The article, written in the form of an academic interpellation, addresses a series of tensions inherent in the attitudes adopted by humanists in defense against contradictions within the discipline, which often lead to the self-degradation of the humanities themselves. Such contradictions are usually resolved by resorting to one of the extreme attitudes that tear difficult cognitive complexities apart. Such practices are symptomatic
of a variety of problems that need to be taken into account in university-level teaching and research; above all, however, their presence demonstrates that in the decades to come the discipline will need hightened receptiveness to such phenomena, based on authentic concern for the quality of the cultural rootedness of publications within the humanities – both within the historical and the present day canon of the discipline.
The article also points to the pitfalls of the unilateralization of academic reflection and to the perils of reductionism – especially in the context of individual responsibility for the quality of contemporary reflection and for the formulas of reference to the tradition of the classics of thought. The author analyses a cross-section of phenomena testifying to the urgency of the problem of the self-degradation of the humanities in university practice, and thereby formulates the horizon of the postulated academic debate with the view to attaining a new quality of functioning of the humanities and social sciences as integrally related.

2023-11-03



Czasopismo: Er(r)go. Teoria - Literatura - Kultura

Postawić świat w centrum! (Post)humanistyczna wyobraźnia pedagogiki

Maksymilian Chutorański

Język: PL | Data publikacji: 01-06-2024 | Abstrakt | s. 119-134

Nawiązując do badaczy podkreślających antropocenowy aspekt współczesności stawiam tezę o potrzebie posthumanistycznej wyobraźni pedagogicznej. Tę ostatnią, rozumiem w odwołaniu do wyobraźni socjologicznej C. W. Millsa i wyobraźni ontologicznej A. W. Nowaka jako otwarcie na złożoność świata i branie w nawias przyjętych pedagogicznych rozstrzygnięć dotyczących ontologii, metodologii i aksjologii. Wyobraźnia pedagogiczna to otwartość na złożone relacje między ludźmi i nie-ludźmi (R. Braidotti, D. Haraway, B. Latour,  J. Law). W jej ramach, stawia się pytania o podstawowych aktorów edukacyjnych zbiorowości i o to, co mogą oni zrobić dla wspólnego świata. Pedagogiczna wyobraźnia łączy się z postulatem ciągłego przekraczania utrwalonych horyzontów tego, co pedagogiczne/humanistyczne.

2024-06-01