Praca ze społecznością jako element kluczowy i warunek powodzenia programu rewitalizacji zdegradowanych obszarów miasta. Studium przypadku - Wódz, Kazimiera; Szpoczek-Sało, Monika (Górnośląskie Studia Socjologiczne. Seria Nowa, 2016)
W artykule przedstawiono konkretny przykład przydatności metod organizowania społeczności lokalnej w rewitalizacji zdegradowanej dzielnicy miasta. Zagadnienie rewitalizacji należy do priorytetów polityki spójności terytorialnej i społecznej realizowanej przy wsparciu funduszy europejskich w obecnej perspektywie finansowej Unii Europejskiej. Rewitalizacja rozumiana jest jako wyprowadzenie ze stanu kryzysowego obszarów zdegradowanych poprzez realizację kompleksowych i zintegrowanych programów społecznych, gospodarczych i przestrzennych. W rzeczywistości zyskała ona solidne podstawy prawne dzięki przyjętej niedawno przez Sejm RP ustawie z dnia 23 lipca 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. 2015, poz. 1777). Celem artykułu jest wskazanie, jak w programach rewitalizacji budować i wykorzystywać potencjał lokalnej społeczności. Autorzy nie ograniczają się do ogólnych wytycznych, ale odwołują się również do praktycznych doświadczeń zebranych dzięki projektom społecznym realizowanym w Lipinach.