Na początku XXI wieku kwestia dyskryminacji stała się przedmiotem polityki publicznej. Oparta na dwóch różnych logikach: represyjnej i prewencyjnej, polityka równego traktowania miała stać się jednym z podstawowych narzędzi realizacji ideału „rzeczywistej” równości i sprawiedliwości społecznej. Niemniej jednak, pomimo mobilizacji instytucji państwowych i wysiłków innych organizacji, wdrażanie polityki niedyskryminacji pozostaje najeżone trudnościami. Przekształcenie litery prawa w rzeczywiste zmiany stanowi poważny problem dla francuskich samorządów lokalnych. Również nauki społeczne napotykają podobne trudności, szczególnie z metodologicznego i epistemicznego punktu widzenia; miasto Grenoble może służyć jako jedno z takich studiów przypadku. W artykule omówiono wyniki badań przeprowadzonych przez socjologów i politologów z Uniwersytetu Grenoble Alpes. Głównym tematem badań była złożoność zjawiska i doświadczenia dyskryminacji, a także funkcjonowanie Polityki Miejskiej, która jest postrzegana we Francji jako polityczna odpowiedź na kwestię rosnących nierówności społecznych i ekonomicznych w tzw. trudnych dzielnicach. Przykład Grenoble wnosi wiele wniosków, które mogą posłużyć jako podstawa do ogólnej refleksji nad spójnością i skutecznością wdrażanych polityk, a także ich faktycznym wpływem na niwelowanie nierówności wśród mieszkańców
przestrzeni miejskich.
English
Język Polski
Русский