Artykuł jest refleksją wynikającą z obserwacji zmian wpływających na funkcjonowanie demokracji europejskich od drugiej połowy XX wieku. Kwestia formowania się regionalnych partii politycznych jest analizowana z punktu widzenia socjologii i antropologii polityki, a nie tylko z uwzględnieniem uwarunkowań normatywnych. Trudno jest rozstrzygnąć, który ze sposobów wprowadzania i przyjmowania regulacji dotyczących regionalnej reprezentacji politycznej jest lepszy i pozwala na realizację potrzeb społecznych. Autor skupia się na takich zagadnieniach, jak poczucie terytorialnej reprezentacji politycznej, dynamika tożsamości regionalnych w powiązaniu z zakresem roszczeń politycznych, problem polityki regionalnej, formy reprezentacji politycznej, wreszcie relacje między regionem a państwem w kontekście roli odgrywanej przez Unię Europejską w tym zakresie. Autor konkluduje, że w Europie Środkowo-Wschodniej proces ten przebiega inaczej niż w Europie Zachodniej.