Celem artykułu jest omówienie zagadnień wykluczenia i inkluzji w odniesieniu do przestrzeni miejskiej. Wykluczenie i inkluzja analizowane są jako społecznie konstruowane pojęcia. Autorzy zakładają, że sens tych pojęć zaczyna być rzeczywistością poprzez kontekst przestrzenny życia lokalnej społeczności. Tak więc znaczenia wykluczenia i inkluzji są konstruowane w procesie definiowania „normalności”, funkcjonalności, atrakcyjności przestrzeni życiowej. W artykule znajdują się odniesienia do wyników badań empirycznych, które potwierdzają złożony i niejednoznaczny — dla różnych kategorii społecznych — sposób postrzegania i definiowania zmiany społecznej. Ponadto przejawy zmiany postrzegane przez jednych jako prowadzące do inkluzji (np. rewitalizacja przestrzeni), dla innych stają się czynnikami wykluczającymi. W procesie tworzenia znaczeń przestrzeni miejskiej, jej (mniej lub bardziej) ekskluzywnego lub inkluzywnego charakteru, istotne są: znajomość miejsca, przywiązanie do miejsca, poczucie bezpieczeństwa, poczucie wpływu na dane miejsce.
English
Język Polski
Русский