Artykuł omawia relacje między liberalizmem a biopolityką w świetle myśli Michela Foucaulta. Francuski autor konceptualizuje liberalizm i biopolitykę jako strategie władzy i rządowe racjonalności związane z populacją i jednostkami. Liberalizm, posługując się dyskursem wolności, czyni wolność warunkiem rządzenia „społeczeństwem jednostek”. Biowładza ze swoim dyskursem bezpieczeństwa koncentruje się na wzmocnieniu państwa, ale także witalności jednostek i całej populacji. Tekst obejmuje analizę trzech głównych relacji między obiema racjonalnościami rządowymi. Po pierwsze, liberalne wolności są możliwe pod warunkiem istnienia stabilnego państwa z jego biopolityczno-wojskowym aparatem bezpieczeństwa. Po drugie, gdy dochodzi do konfliktu między bezpieczeństwem a wolnością (przedstawiono krótką analizę dyskursu medialnego związanego z epidemią eboli i kryzysem uchodźczym), liberalizm staje się krytyką negatywnej biopolityki, opowiadając się za prawami jednostki i „obcymi”. Po trzecie, zarówno biopolityka, jak i (neo)liberalizm mogą być rozumiane jako strategie rządowe koncentrujące się na rządzeniu społeczeństwem w celu konsolidacji dominującego systemu politycznego i gospodarczego. Liberalna indywidualizacja człowieka okazuje się nowoczesną formą miękkiego podporządkowania, podczas gdy biopolityka wspiera wolny rynek i biokapitalizm.