W dynamicznie zmieniającym się otoczeniu, wywołanym globalizacją, nieustannie poszukujemy odpowiednich ścieżek i strategii dla miast i regionów, zgodnie z afirmacją terytorializacji czynników wzrostu. W rezultacie obserwujemy wzrost liczby koncepcji rozwoju, które dążą do określenia warunków odporności miast, skutkującej zrównoważonym rozwojem pomimo niestabilnego otoczenia. Autor umieszcza swoje refleksje w kontekście wyzwań rozwojowych aglomeracji górnośląskiej. Analizuje obecną ścieżkę rozwoju regionu i rolę, jaką w tym procesie mogłoby odegrać zastosowanie koncepcji miasta inteligentnego i miasta kreatywnego. Nie rozstrzyga, które ścieżki należy wybrać, lecz proponuje refleksję nad proporcjami między różnymi pakietami w procesie rozwoju. Wskazuje również na ograniczenia koncepcji miasta inteligentnego i pokazuje, w jakim stopniu można je przekroczyć dzięki zastosowaniu strategii miasta kreatywnego. Specyficzne uwarunkowania obszaru metropolitalnego Górnego Śląska, związane z jego zróżnicowaniem gospodarczym i społecznym, stanowią istotną szansę dla rozwoju gospodarki kreatywnej, która może decydować o przewadze konkurencyjnej tego obszaru w nadchodzących dekadach.