W najnowszej literaturze rosyjsko-izraelskiej obserwowany jest zwrot do realizmu ery postinformacyjnej — „realizmu–4.0”, związanego z procesami społeczno-kulturowymi i ekonomicznymi, określanymi jako „Industrie 4.0” (tzw. czwarta rewolucja przemysłowa). Zakłada on istnienie wspólnej sieci ludzi, maszyn, przedmiotów i znaków, tworzących nową kulturę. Artykuł poświęcony jest pisarzom — emigrantom z lat 90., którym kultura ta pozwala między innymi na odejście od stereotypu emigranta
i przedstawiciela literatury minorowej. Twórczość przywoływanych w artykule pisarzy odzwierciedla co najmniej trzy właściwości realizmu–4.0: demarginalizację, magię sieci i rzeczywistość rozszerzoną. Cechy te są opisane na materiale utworów Alexandra Goldsteina, Diny Rubiny, Denisa Soboleva, Michaiła Yudsona, Elizabeth Mikhailichenko i Yuri Nesisa oraz Nekoda Singera.