Artykuł analizuje problematykę żydowską w powieści Ludmiły Ulickiej Zielony namiot, wyrażoną w dyskursie mitologii codzienności i w oficjalnych praktykach. Perspektywa analizy związana jest z rysunkiem na okładce książki (pierwsze wydanie powieści) jako częścią tekstu, która nadaje mitopoetycki kierunek odczytaniu powieści: autorka artykułu widzi na rysunku szałas — sukę, którą Żydzi budują z gałęzi w dni pamięci o wędrówkach i cierpieniach przeszłości. Analizie poddano semantykę tytułu powieści, powiązaną z pamięcią o traumatycznej historii sowieckiego XX wieku.