Serbski leksem „bre” zaliczany jest przeważnie do klasy interiekcji, a w definicjach słownikowych lakonicznie definiowany jako wykrzyknik służący do zwracania uwagi na to, co się komunikuje, często w połączeniu z groźbą. Celem artykułu jest zbadanie użyć tej jednostki językowej przez pryzmat ekwiwalencji przekładowej ustalonej na podstawie dwutekstu: serbskiego oryginału oraz polskiego przekładu. W artykule podjęta zostanie również próba odpowiedzi na pytanie o przydatność dwutekstu w badaniu znaczenia tego typu jednostek.