Hamlet i Ofelia na Wielkiej Wojnie w Ukrainie - Matusiak, Agnieszka Gabriela (Przegląd Rusycystyczny, 2025)
Kiedy wiosną 2014 roku rozpoczęła się rosyjska inwazja na Ukrainę, którą Ukraińcy nazwali Wielką Wojną, zainteresowanie ukraińskich artystów twórczością Williama Szekspira, a zwłaszcza jego Hamletem, znacznie wzrosło. Wojna tragicznie zaktualizowała hamletowskie światoodczucie, wyrażające się w pragnieniu zrozumienia i przezwyciężenia wydarzeń „zwichniętego czasu”. Twórcy poprzez tekst tragedii Szekspira chcieli „dotrzeć” do swojego współczesnego doświadczenia, do aktualnego niepokoju i wrażliwości współczesności, a w samych hamletowskich bohaterach, zwłaszcza w Hamlecie i Ofelii, odnaleźli cechy swojego pokolenia. Dążenie to odcisnęło swoje wyraźne piętno nie tylko na polu dramatu i teatru, ale także literatury i kina. W proponowanym tekście chciałabym uwzględnić przede wszystkim film Syndrom Hamleta Elwiry Niewiery i Piotra Rosołowskiego, a także dramat Sygnały życia albo Verbum caro factum Est Wołodymyra Rafiejenki, które można uznać za reprezentatywne artystyczne zapisy doświadczeń wojennych, jakich społeczeństwo ukraińskie doświadczyło w ostatnim dziesięcioleciu.