Przedmiotem szkicu jest problem autodekolonialności, w którego obliczu stanęli twórcy rosyjscy w wyniku pełnoskalowej inwazji Rosji w Ukrainie, kiedy to część światowej opinii publicznej zaczęła postulować unieważnienie kultury rosyjskiej. Powstaje pytanie, czy rosyjscy pisarze podejmują refleksję na ten temat, czy są gotowi do przewartościowania własnego obrazu świata. Wskazuję trzy odmienne podejścia do tego zagadnienia: spotkanie pisarzy oraz krytyków z Europy Środkowej i Zachodu w maju 1988 roku w Lizbonie, a także publicystykę Michaiła Szyszkina oraz wypowiedzi Katii Margolis w mediach społecznościowych i prasie, podkreślających konieczność zmiany myślenia. Podstawę metodologiczną stanowią prace Madiny Tłostanowej.