W artykule zostały poruszone związki Maksyma Gorkiego z Syberią i jej mieszkańcami do końca wojny domowej. Pisarz od początku swej kariery literackiej często wypowiadał się na temat Syberii, jej miejsca, znaczenia i roli w Cesarstwie Rosyjskim. Był przekonany, że aktywność Sybiraków może pobudzić Rosjan do działania i walki z samodzierżawiem. Choć sam nigdy nie trafił za Ural, to nie można mieć wątpliwości, że Syberia zawsze przykuwała jego uwagę. Artykuł został oparty zarówno na korespondencji Gorkiego z Sybirakami, jak i na jego prozie.
Dla urodzonego i wychowanego w Moskwie Michaiła Tarkowskiego Syberia stała się nie tylko nowym domem, ale też centralnym obrazem wykreowanego przez niego świata artystycznego. W niniejszym artykule zostały rozpatrzone sposoby przedstawienia syberyjskiej codzienności w pierwszej powieści pisarza Toyota Cresta. Na przykładzie losów rodzonych braci Wasilija, Jewgienija i Andrieja Barkowców poddano analizie trzy modele syberyjskiej codzienności oraz składające się na nie struktury. W tym kontekście istotne znaczenie ma stosunek bohaterów do rodzimej przestrzeni – przywiązanie do miejsca lub świadomie wybrana tułaczka. Podczas analizy wskazanej problematyki zbadano również funkcjonowanie moskiewsko-syberyjskiego tekstu porównawczego, który stanowi ważny składnik utworu.
Data publikacji:
30-06-2026
|
Abstrakt
| s. 181-201
W artykule przedstawiono obyczaje plemion Samojedów z perspektywy Europejczyka, podróżującego po Syberii w latach 20. XX wieku i obserwującego egzystencję rdzennych plemion w ich naturalnym środowisku dzikiej tajgi. Poddano analizie życie bohaterów powieści Czao-Ra, akcentując cykliczność ich zachowań, zespolenie z naturą i podporządkowanie jej prawom. Kontekstem dla rozważań o Samojedach i Syberii uczyniono inne powieści Ossendowskiego, pamiętniki zesłańców syberyjskich — Sieroszewskiego o Jakutach, reportaże podróżników przemierzających Syberię w XIX wieku i dwudziestoleciu międzywojennym oraz rozważania naukowców dotyczące tajgi i jej rdzennych mieszkańców.
Artykuł omawia charakterystyczne aspekty chrystianizacji Chantów i Mansów na przykładzie dwuczęściowej powieści Aleksieja Iwanowa Toboł. Przejście z wierzeń pierwotnych na prawosławie ukazane jest z różnych perspektyw: z punktu widzenia rdzennych mieszkańców Syberii oraz cerkwi. Przyjęcie chrześcijaństwa przez autochtonów odbywało się w kilku etapach; było zarówno dobrowolne, jak i gwałtowne, co znajduje odzwierciedlenie w dylogii. Artykuł analizuje cztery prawosławne misje metropolity Filoteusza (Leszczyńskiego) i charakteryzuje wybrane osoby zaangażowane w konflikt wyznaniowy. Poruszono także problem rekonstrukcji wizerunków postaci historycznych w powieści. Szczególną uwagę poświęcono ponadto motywowi autochtonicznej inności i sposobom jego przedstawienia w tekście.
Data publikacji:
13-08-2024
|
Abstrakt
| s. 85-104
Kultura Buriatów, podobnie jak wiele innych ludów świata, przechodzi złożone procesy transformacji swoich tradycji, rytuałów i języka. Z pewnością wpływ na to miał geopolityczny charakter społeczeństwa, a także zmiany społeczno-kulturowe. Artykuł poświęcony jest problematyce transformacji kultury Szarałdawewskich Buriatów zamieszkujących obwód irkucki na Syberii. Przedstawiono wygląd rodziny Szarałdawów, ich interakcje z kulturą rosyjską, a także pokazano, w jaki sposób Buriaci wchodzili w interakcje z Polakami mieszkającymi w ich sąsiedztwie.
2024-08-13
1 - 5 z 5 elementów
Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.
Język Polski
Русский
English