W multimodalnym dyskursie medialnym, silnie osadzonym w kontekście społecznym, kulturowym, politycznym, przynoszącym zmediatyzowane interpretacje rzeczywistości, obecne są różne formy estetyzacji życia codziennego. Zawarte w tekstach komponenty estetyczne (poza estetyką komunikowania werbalnego – w ramach kodu wizualnego z dominującą rolą fotografii prasowej oraz grafiki) wpływają zarówno na proces tworzenia komunikatu prasowego (medialnego), jak i na percepcję. W artykule zagadnienia te są rozpatrywane w perspektywie przekładowej, kiedy w nowej (polskiej) przestrzeni komunikacyjnej rosyjska publicystyka zyskuje zarówno nową wersję językową, jak i oprawę graficzną. Fakt ten okazuje się znaczący ze względu na wartości estetyczne samych komunikatów oraz sugestie interpretacyjne.