Artykuł analizuje frazeologizmy zawierający leksemy powietrze i воздух w językach polskim i rosyjskim, rekonstruując fragment językowego obrazu powietrza. Badaniem objęto 51 jednostek i przeprowadzono je w oparciu o analizę leksykograficzną, a także wspierająco – badania ankietowe i analizę korpusową, a do charakterystyki porównawczej zastosowano koncepcję paraleli frazeologicznych, Wspólne cechy frazeologii obu języków obejmują powietrze jako element niezbędny do życia, związek z otwartą przestrzenią, możliwość zanieczyszczenia oraz synonimu pustki lub zwiastuna zmian. Frazeologia polska dodatkowo podkreśla świeżość, niewidzialność i potencjalną zabójczość powietrza, natomiast rosyjska akcentuje jego związek z bliskością. Analiza wskazuje z jednej strony na uniwersalne elementy obrazu powietrza w obu językach, z drugiej zaś na jego specyfikę kulturową.