Streszczenie
Celem artykułu jest analiza sposobów metaforyzacji konceptu ZJAWISKO PRZYRODY charakteryzujące ZIMĘ w rosyjskim dyskursie poetyckim. Opis uwzględnia koncepty: ŚNIEG, ZAMIEĆ (ŚNIEŻYCA), MRÓZ, SZRON, LÓD, ZASPA ŚNIEŻNA, GRAD, ZIMA (CНЕГ, ВЬЮГА, ПУРГА, МЕТЕЛЬ, БУРАН, МОРОЗ, ИНЕЙ, ЛЁД, СУГРОБ, ГРАД, ЗИМА). Przedmiotem analizy jest dotychczas niebadana specyfika modelowania metaforycznych wzorców w tekstach poetyckich w ujęciu semantycznym i kognitywnym. Materiał empiryczny stanowią 172 wyrażenia metaforyczne (metafory konceptualne). Jako podstawę modelowania metaforycznego przyjęto domenę źródłową i w związku z tym zastosowano podział metafor konceptualnych na antropomorficzne, zoomorficzne, fitomorficzne, naturomorficzne i artefaktualne (przedmiotowe). Rezultatem rozważań jest wyróżnienie mono- i polimetafor zawierających inkorporacyjny i korelacyjny model metaforyczny (modele jedno- i różnotypowe binarne oraz tercjalne).