Autor przedstawia okoliczności bezprawnego aresztowania i następnie uwięzienia Nikołaja Zabołockiego. W polu badawczym znalazł się okres od 19 marca 1938 do pierwszych tygodni lutego 1939 roku, a więc czas od pobytu pisarza w leningradzkim areszcie prewencyjnym do chwili jego przybycia jako zesłańca do Wostłagu w Komsomolsku nad Amurem. Analiza obejmuje zarówno sam moment pozbawienia wolności twórcy przez NKWD, jak i etapy dochodzenia, aż do wydania wyroku skazującego Zabołockiego na 5 lat robót poprawczych w sowieckich obozach pracy na Dalekim Wschodzie. Źródło stanowią wspomnienia pisarza powstałe już na wolności przed 1958 rokiem i noszące tytuł Historia mojego uwięzienia (История моегo заключения). Są one rzetelnym świadectwem brutalności systemu totalitarnego, pozbawiającego niewinnych ludzi nie tylko godności, lecz nierzadko życia z powodu wyimaginowanych przez organy śledcze win i sfabrykowanych dowodów przez policję polityczną. Relacje z morderczych przesłuchań, dantejskie sceny w więzieniu i upiorność „podróży” pociągiem do Wostłagu – oto główne akcenty kryminalnej rzeczywistości, z jaką wypadło się gwałtownie zderzyć i traumatycznie doświadczyć twórcy Triumfu rolnictwa (Триумф земледелия), zanim trafił on do obozu.
Słowa kluczowe: Nikołaj Zabołocki, Wostłag, reżim sowiecki, obozy pracy w ZSRS, więzienie „Krzyże” («Кресты»)”
English
Język Polski
Русский