Abstrakt: W artykule, na wybranych przykładach filmowej twórczości Kazimierza Kutza, Jana Kidawy-Błońskiego, Lecha Majewskiego, Józefa Kłyka przedstawiony został projekt śląskiej pamięci o dziejach wspólnoty utrwalony środkami wizualnego storytellingu. Autorka, analizując śląską tożsamość, posługuje się kategorią „Domowizny”, rozumianej jako rozszerzony dom, stanowiącej źródłowe uniwersum materialno-mentalne, za pomocą którego rozprowadzana jest wiedza o rzeczywistości z perspektywy wspólnoty np. śląskiej i jej uczestników, np. Ślązaków. Autorka artykułu wykazuje, że każdy z twórców sięgnął do tradycji oralnych (śląskiej godki) i werbomotoryki, by wyznaczyć uniwersum integrujące śląską zbiorowość.
English
Język Polski