Cвій vs чужий: стереотип поляка в ідеології Галицько‑Волинського літопису [Swój vs obcy: stereotyp Polaka według Latopisu halicko‑wołyńskiego] - Golik, Roman (Średniowiecze Polskie i Powszechne, 2010)
Na podstawie Latopisu halicko‑wołyńskiego autor rekonstruuje ogólny obraz „ziemi polskiej” oraz jej mieszkańców według poglądów książąt z dynastii Romanowiczów, dla których napisano niniejszą kronikę. W tekście latopisu Polacy jawią się w podwójnym świetle — w zależności od tego, jak zmienia się sytuacja polityczna. W jednym znaczeniu traktuje się ich jako sojuszników i krewnych, współczuje się im, gdy na Polskę napadają Tatarzy, fascynuje się ich mężnością, znajomością wojennego rzemiosła. W innych miejscach latopisu Polacy są przedstawiani jako jawni lub skryci wrogowie Romanowiczów, posiadają negatywne cechy. Reasumując, ruscy kronikarze dość dobrze orientują się w geografii, toponimii, antroponimii, a nawet w życiu politycznym „polskiej ziemi”. W ten sposób tworzone jest ogólne wyobrażenie o Polakach jako o najbliższych sąsiadach, którzy są jednocześnie „obcymi” i „swoimi” dla Rusi.