Piastowie i Giedyminowicze. Dzieje wzajemnych stosunków w średniowieczu - Tęgowski, Jan (Średniowiecze Polskie i Powszechne, 2011)
Historia wzajemnych relacji między dynastiami Polski i Litwy w średniowieczu jest niewątpliwie jednym z najciekawszych tematów dla historyka badającego historię średniowieczną tej części Europy. Czynnikiem wpływającym na intensywność kontaktów między dynastiami Piastów i Giedyminowiczów jest moment zawiązania przez nich więzi rodzinnych poprzez małżeństwa. Początkowo chodziło o małżeństwa z przedstawicielkami dynastii Giedyminowiczów, które przyjmowały religię swoich mężów i stawały się matkami chrześcijańskich książąt. Pierwszym Piastem, który zdecydował się na ślub z córką Giedymina, Elżbietą, był Wacław (Wańko), książę płocki, syn Bolesława II. Już w XIV wieku odnotowano serię małżeństw z przedstawicielkami litewskiego rodu Piastów z Mazowsza. Chrzest Litwy był wynikiem coraz większej liczby małżeństw między dwoma dynastiami. Wszystkie zostały zawarte w celu osiągnięcia wspólnych celów politycznych, a rzadziej – celów promotorów tych małżeństw. Najczęściej dotyczyło to wzajemnej obrony przed wspólnymi wrogami. Zazwyczaj pierwsze lata małżeństw były zgodne z politycznymi kalkulacjami, a z czasem drogi obu stron się rozchodziły.